Fragment 176-191 & Mod GRF 1-29 & Ipamorelin Peptide Mengsel
Gemodificeerd GRF 1-29 is een verkorte versie van Growth Hormone-Releasing Hormone (GHRH). In tegenstelling tot volledige GHRH bestaat Mod GRF 1-29 slechts uit 29 aminozuren. In deze variant zijn vier aminozuren aangepast om de stabiliteit te verhogen. Deze wijzigingen maken het molecuul minder gevoelig voor afbraak door het enzym dipeptidyl peptidase-4 (DPP-4), dat normaal gesproken het peptide snel zou afbreken. Door deze verminderde afbraak kan de halfwaardetijd toenemen en kunnen de farmacokinetische eigenschappen verbeteren.
Ipamorelin is een synthetisch pentapeptide dat valt onder de categorie van Growth Hormone Secretagogue Receptor (GHSR)-agonisten. Het is afgeleid van GHRP-1, een analoog van met-enkephaline, maar lijkt geen significante affiniteit te hebben voor opioïde receptoren. Ipamorelin activeert vermoedelijk ghreline-receptoren (GHSR), wat kan leiden tot stimulatie van groeihormoonproductie.
Fragment 176-191 is een klein fragment van groeihormoon (hGH) en staat ook bekend als het “vetverbrandingspeptide”. Het bestaat uit 16 aminozuren en omvat de laatste 15 aminozuren van hGH (177–191), met een tyrosine toegevoegd aan de N-terminus. Dit peptide staat ook bekend als AOD 9604.
Chemische samenstelling
Molecuulformule
- Fragment 176-191: C78H125N23O23S2
- Mod GRF 1-29: C152H252N44O42
- Ipamorelin: C38H49N9O5
Molecuulmassa
- Fragment 176-191: 1817,12 g/mol
- Mod GRF 1-29: 3367,9 g/mol
- Ipamorelin: 711,8 g/mol
Andere benamingen
- Mod GRF 1-29: Mod GRF 1-29, CJC-1295 zonder DAC
- Ipamorelin: Ipamorelin Acetaat, IPA
- Fragment 176-191: AOD 9604, hGH lipolytisch fragment, Somatostatine (177–191), tyrosyl
Onderzoek en klinische studies
Lipolytische werking (vetafbraak)
Van de drie componenten wordt aangenomen dat Fragment 176-191 de sterkste lipolytische werking heeft. In een studie met obese muismodellen werd gedurende twee weken toediening van het peptide onderzocht. Na afloop werd een significante afname van lichaamsgewicht en lipiden waargenomen.
De resultaten werden geassocieerd met veranderingen in β3-adrenerge receptoren (β3-AR), wat wijst op betrokkenheid van het beta-adrenerge systeem. Verdere experimenten met receptor-knockout muizen suggereerden dat de vetafbraak mogelijk niet uitsluitend afhankelijk is van deze receptoren, maar ook verband kan houden met verhoogde energieverbranding en vetoxidatie.
Volgens Heffernan et al.:
“the lipolytic actions of both hGH and AOD9604 are not mediated directly through the beta(3)-AR although both compounds increase beta(3)-AR expression…”
Effecten op de hypofyse
Literatuurreviews suggereren dat deze peptiden kunnen leiden tot:
- toename van vetvrije massa
- afname van vetmassa
- verbetering van inspanningstolerantie
- verhoging van maximale zuurstofopname (VO₂ max)
- toename van spierkracht
Deze centrale effecten worden voornamelijk toegeschreven aan Mod GRF 1-29 en Ipamorelin, die inwerken op de hypofyse.
Ipamorelin bindt aan de GHS-R1a-receptor (ghreline-receptor) in hypothalamus en hypofyse, wat intracellulaire calciumsignalen activeert en uiteindelijk groeihormoonafgifte uit somatotrofe cellen stimuleert.
Mod GRF 1-29 werkt via de GHRH-receptoren en activeert signaalroutes zoals adenylaatcyclase → cAMP → PKA, wat leidt tot calciuminstroom en afgifte van groeihormoon.
Samen kunnen deze twee peptiden mogelijk een synergetisch effect hebben op groeihormoonafgifte.
Vetverlies en lichaamscompositie
Een klinische studie uit 2004 met 300 obese proefpersonen onderzocht AOD9604 gedurende 12 weken. De groep met lage dosering liet een gewichtsreductie tot 2,8 kg zien, samen met verbeteringen in cholesterol en glucosetolerantie.
Regeneratie
In een dierstudie (konijnenmodel) werd gekeken naar kraakbeenherstel. De combinatie van Fragment 176-191 en hyaluronzuur liet minder degeneratie van kraakbeen zien dan afzonderlijke behandelingen, wat wijst op mogelijke regeneratieve effecten in experimentele contexten.
Botmineralisatie
Onderzoek in diermodellen suggereert dat Ipamorelin mogelijk de botmineraaldichtheid kan verhogen en botverlies kan verminderen. Metingen via DEXA en pQCT lieten verbeteringen zien in botstructuur en -massa, waaronder in het dijbeen en de wervelkolom.
Eetlust en gewichtstoename
Ipamorelin kan via activatie van ghreline-receptoren mogelijk de eetlust verhogen. In diermodellen werd een toename van ongeveer 15% lichaamsgewicht waargenomen. Dit ging mogelijk gepaard met verhoogde voedselinname en veranderingen in leptine-niveaus, wat wijst op effecten op energiehomeostase.











Beoordelingen
Er zijn nog geen beoordelingen.