Sermoreline & GHRP-6 Peptidenmengsel (10 mg)

Sermorelin & GHRP-6 Blend

Sermorelin en GHRP-6 zijn synthetische onderzoekspeptiden die beide lijken te interageren met hypofysecellen, zij het via verschillende receptoren. Sermorelin is een analoog van het lichaamseigen Growth Hormone-Releasing Hormone (GHRH) en wordt verondersteld voornamelijk te werken via de klassieke GHRH-receptor op de voorkwab van de hypofyse. Activatie van deze receptor zou kunnen leiden tot de afgifte van groeihormoon door hypofysecellen.

GHRP-6 daarentegen wordt geclassificeerd als een growth hormone secretagogue (GHS) en lijkt te interageren met ghreline-gevoelige receptoren zoals GHS-R1a. Deze receptoren verschillen van de GHRH-receptor en maken mogelijk gebruik van gedeeltelijk afzonderlijke intracellulaire signaalroutes. Ook hun activatie kan mogelijk leiden tot de afgifte van groeihormoon vanuit hypofysecellen.

Omdat deze twee receptorfamilies lijken samen te komen op dezelfde groeihormoonproducerende cellen, terwijl ze verschillende activeringsmechanismen gebruiken, hebben onderzoekers gesuggereerd dat het combineren van Sermorelin en GHRP-6 in experimentele modellen een krachtigere of meer genuanceerde stimulatie van de somatotrofe functie kan opleveren dan elk peptide afzonderlijk.

---

Chemische Samenstelling

Andere benamingen

• Sermorelin: GRF 1-29 NH2
• GHRP-6: SKF-110679, groeihormoonvrijmakend hexapeptide

Moleculair gewicht

• Sermorelin: 3357,93 g/mol
• GHRP-6: 873,03 g/mol

Molecuulformule

• Sermorelin: C149H246N44O42S
• GHRP-6: C46H56N12O6

---

Onderzoek en Klinische Studies

Structuur van Sermorelin & GHRP-6

Sermorelin wordt beschouwd als een fragment van 29 aminozuren dat overeenkomt met het N-terminale gedeelte van endogeen GHRH, voorzien van een C-terminale amidatie die mogelijk helpt de molecule te stabiliseren. Experimenteel onderzoek, zoals dat van Clark et al., suggereert dat dit fragment zijn volledige affiniteit en activeringspotentieel voor hypofysaire GHRH-receptoren behoudt.(1) Hierdoor zou receptoractivatie cAMP-gerelateerde signaalroutes kunnen stimuleren die de synthese en afgifte van groeihormoon ondersteunen. De onderzoekers merkten op dat Sermorelin mogelijk de groei versnelt en het GH-gehalte van de hypofyse verhoogt.

Onderzoek suggereert dat GHRP-6 geen GHRH-analoog is, maar een hexapeptide dat ontwikkeld werd om een andere groep receptoren op hypofysecellen te activeren: de ghrelinereceptoren. Onderzoekers zoals Bowers et al. wijzen erop dat het peptide geen structurele overeenkomst heeft met ghreline, maar oorspronkelijk werd afgeleid van een opioïdereceptoragonist genaamd met-enkefaline.(2) Door structurele modificaties verloor GHRP-6 zijn affiniteit voor opioïdereceptoren en verkreeg het affiniteit voor ghrelinereceptoren. Vóór de ontdekking van ghrelinereceptoren werden deze receptoren aangeduid als Growth Hormone Secretagogue Receptor type 1a (GHS-R1a), terwijl verbindingen zoals GHRP-6 bekendstaan als Growth Hormone Secretagogues (GHS’s).

---

Affiniteit voor Hypofyse-receptoren

Zoals vermeld kunnen Sermorelin en GHRP-6 beide hypofysecellen stimuleren om groeihormoon vrij te geven, maar zij lijken dit via verschillende receptoren en signaalroutes te doen.

Onderzoek van Culhane et al. suggereert dat Sermorelin de GHRH-receptor activeert op een vergelijkbare manier als lichaamseigen GHRH.(3) Dit proces kan de intracellulaire boodschapper cyclisch AMP (cAMP) en het enzym proteïnekinase A (PKA) activeren, die gezamenlijk de cellulaire mechanismen kunnen inschakelen die groeihormoonbevattende blaasjes naar het celmembraan transporteren voor afgifte.

GHRP-6 lijkt daarentegen te werken via de GHS-R1a-receptor. Studies van Yin et al. geven aan dat activatie van deze receptor de boodschapper fosfolipase C (PLC) kan stimuleren.(4) PLC splitst vervolgens membraangebonden PIP₂ in de signaalmoleculen IP₃ en DAG. IP₃ kan intracellulaire calciumvoorraden activeren, waardoor calcium vrijkomt in het cytoplasma, terwijl DAG in het membraan blijft en mogelijk proteïnekinase C (PKC) activeert. Net als PKA kan PKC, in combinatie met verhoogde calciumspiegels, bijdragen aan de mobilisatie en afgifte van groeihormoonbevattende granules uit hypofysecellen.

---

Potentieel voor Groeihormoonafgifte

Onderzoek naar hypofysecellen suggereert dat blootstelling aan Sermorelin de synthese en afgiftecapaciteit van groeihormoon kan verhogen. In studies van Vittone et al. steeg de gemiddelde groeihormoonconcentratie over 12 uur van ongeveer 1,1 ± 0,9 µg/L naar 2,2 ± 1,9 µg/L. Tegelijkertijd nam de geïntegreerde 12-uurs groeihormoonafgifte toe van circa 1.114 ± 931 naar 2.032 ± 1.728 µg·min/L.(5)

Verder onderzoek van Khorram et al. met een licht gemodificeerde Sermorelin-variant suggereert dat het sterkste effect binnen de eerste twee uur na blootstelling optreedt.(6) De geïntegreerde groeihormoonrespons over twee uur steeg volgens hun gegevens van ongeveer 200–300 naar 1.100–1.600 µg·L⁻¹·min, wat neerkomt op een stijging van ongeveer zes keer.

Daarnaast rapporteerden de onderzoekers een verhoging van de niveaus van IGF-1 (P < 0,05) en IGFBP-3 (P < 0,001), terwijl IGFBP-1 onveranderd bleef gedurende een periode van twaalf weken. IGF-1 staat voor Insulin-like Growth Factor-1.

Peptiden zoals Sermorelin worden beschouwd als belangrijke mediatoren van de anabole effecten van groeihormoon. Groeihormoon kan zich binden aan groeihormoonreceptoren op diverse cellen en de productie van IGF-1 stimuleren. In dit onderzoek werd een stijging van IGF-1 van ongeveer 27–28% waargenomen.

Vergelijkbare experimenten met GHRP-6 suggereren dat dit peptide eveneens sterke groeihormoonpieken kan veroorzaken. Waarden stegen van basale niveaus rond 1–2 mU/L naar ongeveer 60 mU/L, wat overeenkomt met een toename van ongeveer 30 tot 50 keer boven baseline en meer dan driemaal de gebruikelijke fysiologische pieken van circa 20 mU/L.(7) Onderzoekers zoals Micic et al. interpreteren deze resultaten als aanwijzingen voor een krachtige activatie van GHS-R1a-gerelateerde signaalroutes die hoge secretiepulsen van groeihormoon kunnen opwekken.

---

Synergetische Effecten

Het eerder genoemde onderzoek van Micic et al. onderzocht ook de effecten van GHRP-6 in combinatie met GHRH-analogen.(7) Hoewel gebruik werd gemaakt van volledig GHRH en niet van Sermorelin, suggereren de resultaten dat de combinatie groeihormoonpieken tot ongeveer 140 mU/L kan veroorzaken. Dit is meer dan een verdubbeling van de respons van GHRP-6 alleen (60 mU/L) en ongeveer zes keer hoger dan normale fysiologische pieken.

Aanvullend onderzoek van Cordido et al. vergeleek GHRP-6 alleen met een combinatie van GHRP-6 en een GHRH-analoog.(8) In hun modellen veroorzaakte GHRP-6 alleen een gemiddelde groeihormoonpiek van ongeveer 6 mU/L. Een GHRH-analoog alleen bereikte circa 2,6 mU/L. Wanneer beide stoffen gecombineerd werden, steeg de piek tot ongeveer 16,3 mU/L.

De geïntegreerde groeihormoonafgifte over 12 uur volgde hetzelfde patroon. GHRP-6 alleen leverde ongeveer 260 mU·min/L op, tegenover 159 mU·min/L voor de GHRH-analoog. De combinatie bereikte echter ongeveer 729 mU·min/L. Hoewel de gebruikte GHRH-analoog geen Sermorelin was, suggereren deze resultaten dat een combinatie van GHRP-6 met een peptide zoals Sermorelin synergetische effecten op hypofysecellen kan veroorzaken.

Het enige onderzoek waarin GHRP-6 specifiek samen met Sermorelin werd geëvalueerd, werd uitgevoerd door Sigalos et al.(9) De onderzoekers combineerden beide peptiden met een extra GHRP. Hun bevindingen suggereren dat IGF-1 steeg van ongeveer 160 ng/mL naar 250–265 ng/mL, wat overeenkomt met een toename van ongeveer 1,6 keer.

Deze gegevens ondersteunen de hypothese dat GHRP-6 en Sermorelin mogelijk synergetisch kunnen samenwerken. Er is echter meer onderzoek nodig om het volledige potentieel van deze combinatie binnen laboratoriumonderzoek vast te stellen.